umowny

== Old Polish == === Etymology === From umowa + -ny. First attested in 1471. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /umɔvniː/ IPA(key): (15th CE) /umɔvni/ === Adjective === umowny eloquent (fluently persuasive and articulate) (of God) merciful; kind ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: umowny === References === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “umowny”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Alternative forms === umówny (obsolete) === Etymology === Inherited from Old Polish umowny. By surface analysis, umowa +‎ -ny. === Pronunciation === IPA(key): /uˈmɔv.nɘ/ Rhymes: -ɔvnɘ Syllabification: u‧mow‧ny === Adjective === umowny (comparative bardziej umowny, superlative najbardziej umowny, derived adverb umownie) (relational, not comparable) contract; contractual (literary) imaginary, unreal ==== Declension ==== ==== Related terms ==== ==== Related terms ==== === Further reading === “umowny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “umowny”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “umowny”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Aleksandra Wieczorek (4.11.2018), “UMOWNY”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “umowny”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “umówny”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “umowny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 301 umowny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego