ugryźć się w język

== Polish == === Etymology === Literally, “to bite [one's] tongue”. === Pronunciation === IPA(key): (normal speech) /ˈu.ɡrɘɕt͡ɕ ˈɕɛ‿vjɛw̃.zɘk/, (careful speech) /ˈu.ɡrɘɕt͡ɕ ˈɕɛw̃‿vjɛw̃.zɘk/, (normal speech) /ˈu.ɡrɘɕt͡ɕ ˈɕɛ‿vjɛn.zɘk/, (careful speech) /ˈu.ɡrɘɕt͡ɕ ˈɕɛw̃‿vjɛn.zɘk/ Syllabification: u‧gryźć się‿w‿ję‧zyk === Verb === ugryźć się w język pf (imperfective gryźć się w język) (intransitive, colloquial, idiomatic) to bite one's tongue (to prevent oneself from uttering a word) Hypernym: zamilknąć ==== Conjugation ==== === Further reading === ktoś ugryzł się w język in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN ugryźć się w język in Polish dictionaries at PWN