udać

== Old Polish == === Etymology === From u- +‎ dać. First attested in the fifteenth century. Compare Old Czech udati. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /udat͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /udat͡ɕʲ/ === Verb === udać pf to give Synonym: dać (reflexive with się, attested in Sieradz-Łęczyca) to head (to go in a particular direction) (reflexive with się) to fall into something, to be overcome, to be overwhelmed by something (reflexive with się) to devote oneself (to engage with zeal) ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: udać Silesian: udać === References === B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “udać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish udać. By surface analysis, u- +‎ dać. Compare Czech udat, Kashubian ùdac, and Russian уда́ть / уда́ться (udátʹ). === Pronunciation === Rhymes: -udat͡ɕ Syllabification: u‧dać === Verb === udać pf (imperfective udawać) (transitive) to act, to feign (to create a false impression) (transitive) to pretend to be (to intentionally act like a person whom one is not) (transitive, obsolete) to denounce (to wrongly accuse) (transitive, obsolete) to share (to give a portion of) (transitive, obsolete) to get rid of, to do away with (transitive, obsolete) to remove Synonyms: oddalić, usunąć, wydalić (transitive, Middle Polish) to deceive, to cheat Synonym: oszukać (reflexive with się) to work out, to succeed (to finish as intended or expected) [with dative ‘for whom’] (reflexive with się, obsolete or dialectal, Kuyavia, Near Masovian, Malbork, Kielce) synonym of spodobać się (reflexive with się, Przemyśl) synonym of zdarzyć I udało się, że jeden żyd bardzo bogaty. (Przemyśl) ― And it turned out, that one Jew was very rich. (reflexive with się, literary) to repair, to head off, to go (to go to a particular place) (reflexive with się, colloquial, of plants) to fruit (to have a large output; to mature well) (reflexive with się, colloquial, of children) to turn out alright (to grow into a person who gains acceptance from those around him) (reflexive with się, obsolete) to pretend to be [with za (+ accusative) ‘whom’] (reflexive with się, obsolete) to come in handy (to be useful) ==== Conjugation ==== === Verb === udać pf (imperfective udawać) (reflexive with się, impersonal) to succeed, to manage [with dative ‘subject’, along with infinitive ‘to do what’ or w (+ locative) ‘at what’] ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== === Trivia === According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), udać się is one of the most used words in Polish, appearing 13 times in scientific texts, 53 times in news, 6 times in essays, 31 times in fiction, and 28 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 131 times, making it the 463rd most common word in a corpus of 500,000 words. === References === === Further reading === udać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN udać in Polish dictionaries at PWN Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “udać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “udać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] “UDAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 12.10.2018 “UDAĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 12.10.2018 Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “udać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “udać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “udać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 229 udać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego Oskar Kolberg (1867), “udać”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 277 Zygmunt Wasilewski (1889), “udać”, in Jagodne: wieś w powiecie łukowskim, gminie Dąbie: zarys etnograficzny‎[7] (in Polish), Warsaw: M. Arct, page 248 Dr Nadmorski (Józef Łęgowski) (1889), “udać”, in “Spis wyrazów właściwych gwarze malborskiej i kociewskiej”, in Wisła. Miesięcznik Geograficzno-Etnograficzny (in Polish), volume 3 z.4, page 747 Aleksander Saloni (1908), “udać”, in “Lud rzeszowski”, in Materyały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne‎[8] (in Polish), volume 10, Kraków: Akademia Umiejętności, page 342 Jan Łoś (1886), “udać”, in “Gwara opoczyńska. Studium dialektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (1), volume 11, page 189 Zygmunt Wasilewski (1895), “udać”, in “Słowniczek wyrazów ludowych we wsi Jaksicach”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 5, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 96