ucałować

== Old Polish == === Etymology === From u- + całować. First attested in the middle of the 15th century. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ut͡sʲaɫɔvat͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /ut͡sʲaɫɔvat͡ɕʲ/ === Verb === ucałować pf (imperfective całować) to kiss (to touch with the lips) Synonym: pocałować ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: ucałować === References === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “ucałować”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish ucałować. By surface analysis, u- +‎ całować. === Pronunciation === Rhymes: -ɔvat͡ɕ Syllabification: u‧ca‧ło‧wać === Verb === ucałować pf (imperfective całować) (transitive) to kiss (to touch with the lips) Synonym: pocałować (reflexive with się) to kiss (to touch each other’s lips) Synonym: pocałować ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === “ucałować”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “ucałować”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Aleksandra Wieczorek (19.09.2018), “UCAŁOWAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “ucałować”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “ucałować”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “ucałować”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 207 ucałować in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego