tytularny

== Polish == === Etymology === Borrowed from French titulaire. First attested in 1723. Compare Kashubian titularny. === Pronunciation === Rhymes: -arnɘ Syllabification: ty‧tu‧lar‧ny === Adjective === tytularny (not comparable, derived adverb tytularnie) titular (existing in name only) titular (named or referred to in the title) ==== Declension ==== ==== Derived terms ==== === References === === Further reading === “tytularny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “tytularny”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “tytularny”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “tytularny”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “tytularny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 194