toegeven

== Dutch == === Etymology === From toe (“towards”) +‎ geven (“to give”). === Pronunciation === IPA(key): /ˈtuˌɣeː.və(n)/ Hyphenation: toe‧ge‧ven === Verb === toegeven to admit Ik moet toegeven dat je gelijk hebt. ― I have to admit that you're right. Ze wilde niet toegeven dat ze een fout had gemaakt. ― She didn't want to admit that she made a mistake. Hij gaf toe te snel te hebben gereden. ― He admitted to driving too fast. to concede De partij moest toegeven na felle onderhandelingen. ― The party had to concede after fierce negotiations. Hij wilde niet toegeven op dat punt. ― He didn't want to concede on that point. Ondanks hun sterke inspanningen, moesten ze toegeven dat het andere team beter was. ― Despite their strong efforts, they had to concede that the other team was better. ==== Conjugation ==== ==== Descendants ==== Afrikaans: toegee Negerhollands: gie toe === Anagrams === geven toe