sygne
التعريفات والمعاني
== Danish ==
=== Etymology ===
From Old Norse sjúkna. Equivalent to syg + -ne. Cognate with Swedish sjukna.
=== Verb ===
sygne (imperative sygn, infinitive at sygne, present tense sygner, past tense sygnede, perfect tense sygnet)
(used with hen) to languish, sicken, wither, waste away
Synonym: (rare) hensygne
==== Conjugation ====
=== References ===
“sygne” in Den Danske Ordbog
“sygne” in Ordbog over det danske Sprog
== Middle English ==
=== Alternative forms ===
signe, syng, seine, sine, syne
=== Etymology ===
From Old English seġn (“sign; mark; token”) and Old French signe, seing (“sign; mark; signature”); both from Latin signum (“a mark; sign; token”); root uncertain.
=== Pronunciation ===
IPA(key): /siːn/, /sin/
=== Noun ===
sygne (plural sygnes)
sign
==== Descendants ====
English: sign
Yola: zeene
==== References ====
“sī̆gne, n.”, in MED Online, Ann Arbor, Mich.: University of Michigan, 2007.