suplicar
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Etymology ===
Borrowed from Latin supplicāre.
=== Pronunciation ===
IPA(key): (Northern, Balearic, Central, Northwestern) [su.pliˈka]
IPA(key): (Valencia) [su.pliˈkaɾ]
Homophone: suplicà
Rhymes: -a(ɾ)
=== Verb ===
suplicar (first-person singular present suplico, first-person singular preterite supliquí, past participle suplicat)
(transitive) to beg; to supplicate
==== Conjugation ====
==== Derived terms ====
súplica
==== Related terms ====
suplici
=== Further reading ===
“suplicar”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
“suplicar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
“suplicar” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “suplicar”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
== Occitan ==
=== Etymology ===
Borrowed from Latin supplicāre.
=== Pronunciation ===
=== Verb ===
suplicar
to beg; to supplicate
==== Conjugation ====
== Portuguese ==
=== Etymology ===
Learned borrowing from Latin supplicāre.
=== Pronunciation ===
Hyphenation: su‧pli‧car
=== Verb ===
suplicar (first-person singular present suplico, first-person singular preterite supliquei, past participle suplicado)
to beg; to supplicate
==== Conjugation ====
==== Derived terms ====
suplicatório
súplica
==== Related terms ====
suplício
=== Further reading ===
“suplicar”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
“suplicar” in Dicionário Aberto based on Novo Diccionário da Língua Portuguesa de Cândido de Figueiredo, 1913
“suplicar”, in Michaelis Dicionário Brasileiro da Língua Portuguesa (in Portuguese), São Paulo: Editora Melhoramentos, 2015–2026, →ISBN
“suplicar”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026
== Spanish ==
=== Etymology ===
Borrowed from Latin supplicāre.
=== Pronunciation ===
IPA(key): /supliˈkaɾ/ [su.pliˈkaɾ]
Rhymes: -aɾ
Syllabification: su‧pli‧car
=== Verb ===
suplicar (first-person singular present suplico, first-person singular preterite supliqué, past participle suplicado)
to beg; to supplicate
==== Conjugation ====
==== Derived terms ====
==== Related terms ====
=== Further reading ===
“suplicar”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), online version 23.8.1, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 15 December 2025