sromać

== Old Polish == === Etymology === From srom + -ać. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /srɔmat͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /srɔmat͡ɕʲ/ === Verb === sromać impf (reflexive with się, attested in Lesser Poland) to be ashamed Synonyms: sąmnieć się, stydać ==== Descendants ==== Polish: sromać (archaic) === Further reading === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “sromać się”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish sromać. By surface analysis, srom +‎ -ać. === Pronunciation === Rhymes: -ɔmat͡ɕ Syllabification: sro‧mać === Verb === sromać impf (transitive, archaic) to abash, to embarrass, to shame Synonym: zawstydzać (intransitive, Kielce, Jakubowice) synonym of gniewać się [with na (+ accusative) ‘at whom’] Zacon tatuś na mać sromać. (song) ― Dad started to be mad at mom. (reflexive with się, archaic) to be ashamed [with genitive ‘of something’] Synonym: wstydzić się ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== === Further reading === “sromać”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish) M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Sromać się on the Polish Wikisource.Wikisource pl Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “sromać się”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN Hieronim Łopaciński (1892), “sromać”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 250