składacz

== Old Polish == === Etymology === From składać + -acz. First attested in 1448–1450. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /skɫadat͡ʃʲ/ IPA(key): (15th CE) /skɫadat͡ʃʲ/ === Noun === składacz m animacy unattested arranger; creator author of apocrypha The meaning of this term is uncertain. Possibilities include: historian (attested in Masovia) arbitrator ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: składacz === References === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “składacz”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish składacz. By surface analysis, składać +‎ -acz. === Pronunciation === Rhymes: -adat͡ʂ Syllabification: skła‧dacz === Noun === składacz m pers (female equivalent składaczka) (printing) typesetter, compositor (employee in a printshop who manually selected pieces of movable type and assembled them for printing) Synonym: zecer (obsolete) fitter (person who fits or assembles something) Synonyms: instalator, monter (obsolete) poet of average ability ==== Declension ==== ==== Related terms ==== === Further reading === “składacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “składacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “składacz”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “składacz”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “składacz”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1915), “składacz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 6, Warsaw, page 148 składacz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego