schorzeć

== Old Polish == === Etymology === From s- + chorzeć. First attested in the 15th century. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /sxɔr̝ɛt͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /sxɔr̝ɛt͡ɕʲ/ === Verb === schorzeć pf (attested in Greater Poland) to become weak or ill ==== Descendants ==== Polish: schorzeć === References === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “schorzeć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish schorzeć. By surface analysis, s- +‎ chorzeć. === Pronunciation === Rhymes: -ɔʐɛt͡ɕ Syllabification: scho‧rzeć === Verb === schorzeć pf (intransitive, obsolete or dialectal, Kielce) synonym of zachorować ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === “SCHORZEĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 2 April 2015 Aleksander Zdanowicz (1861), “schorzeć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1915), “schorzeć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 6, Warsaw, page 47 Władysław Siarkowski (1878), “zchorzeć”, in “Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowej (in Polish), volume 2, chapter 3, Krakow: Komisyja Antropologiczna Akademii Umiejętności w Krakowie, page 256