rzygać

== Polish == === Etymology === From dialectal Proto-Slavic *rigati, from *rygati, from Proto-Indo-European *h₁rewg-. === Pronunciation === Rhymes: -ɘɡat͡ɕ Syllabification: rzy‧gać === Verb === rzygać impf (perfective rzygnąć) (intransitive, colloquial) to puke, to throw up, to vomit [with instrumental ‘vomit’] Synonyms: haftować, jechać do Rygi, wymiotować rzygać krwią ― to vomit blood (intransitive, colloquial or dialectal, Western Lublin, Bełżyce) to spew [with instrumental ‘what’] Woda koniom spod kopyt rzygała. ― Water spewed from under the horses' hooves. (intransitive, colloquial) to be disgusted, to have had enough [with instrumental ‘of what’] ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === “rzygać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “rzygać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Hieronim Łopaciński (1892), “rzygać”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 245