ryal

التعريفات والمعاني

== English == === Noun === ryal (plural ryals) Alternative form of rial (old English coin) === See also === spur-ryal === References === “ryal”, in Webster’s Revised Unabridged Dictionary, Springfield, Mass.: G. & C. Merriam, 1913, →OCLC. === Anagrams === yarl, Rayl, lyra, RYLA, lyar, Lary, aryl, Lyra, Yarl == Middle English == === Alternative forms === real, rial, reall, riol, ryol, riel === Etymology === From Anglo-Norman reial, rial, from Latin rēgālis. Doublet of royal. === Pronunciation === IPA(key): /ˈriːal/, /ˈrɛːal/ === Adjective === ryal (plural and weak singular ryalle, comparative ryallere, superlative ryaleste) (Late Middle English) royal, kingly, of a king (Late Middle English) majestic, befitting a king, worthy (Late Middle English) amazing, effective, fine (Late Middle English) noble, good, honourable ==== Descendants ==== English: rial, ryal Scots: rial, ryal ==== References ==== “rēal, adj.(1).”, in MED Online, Ann Arbor, Mich.: University of Michigan, 2007, retrieved 9 April 2018. === Noun === ryal (plural ryalles) (Late Middle English) A royal, noble, member of royalty or nobility. (Late Middle English) ryal/royal (coin), or a similar coin (Late Middle English, hunting) The second protrusion coming from a deer's antler. ==== Descendants ==== English: rial, ryal Scots: rial, ryal ==== References ==== “rēal, n.”, in MED Online, Ann Arbor, Mich.: University of Michigan, 2007, retrieved 9 April 2018. === Adverb === ryal (Late Middle English) royally, totally ==== References ==== “rēal, adv.”, in MED Online, Ann Arbor, Mich.: University of Michigan, 2007, retrieved 9 April 2018. == Scots == === Noun === ryal (plural ryals) royal === Adjective === ryal (comparative mair ryal, superlative maist ryal) royal