ryal
التعريفات والمعاني
== English ==
=== Noun ===
ryal (plural ryals)
Alternative form of rial (old English coin)
=== See also ===
spur-ryal
=== References ===
“ryal”, in Webster’s Revised Unabridged Dictionary, Springfield, Mass.: G. & C. Merriam, 1913, →OCLC.
=== Anagrams ===
yarl, Rayl, lyra, RYLA, lyar, Lary, aryl, Lyra, Yarl
== Middle English ==
=== Alternative forms ===
real, rial, reall, riol, ryol, riel
=== Etymology ===
From Anglo-Norman reial, rial, from Latin rēgālis. Doublet of royal.
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ˈriːal/, /ˈrɛːal/
=== Adjective ===
ryal (plural and weak singular ryalle, comparative ryallere, superlative ryaleste)
(Late Middle English) royal, kingly, of a king
(Late Middle English) majestic, befitting a king, worthy
(Late Middle English) amazing, effective, fine
(Late Middle English) noble, good, honourable
==== Descendants ====
English: rial, ryal
Scots: rial, ryal
==== References ====
“rēal, adj.(1).”, in MED Online, Ann Arbor, Mich.: University of Michigan, 2007, retrieved 9 April 2018.
=== Noun ===
ryal (plural ryalles)
(Late Middle English) A royal, noble, member of royalty or nobility.
(Late Middle English) ryal/royal (coin), or a similar coin
(Late Middle English, hunting) The second protrusion coming from a deer's antler.
==== Descendants ====
English: rial, ryal
Scots: rial, ryal
==== References ====
“rēal, n.”, in MED Online, Ann Arbor, Mich.: University of Michigan, 2007, retrieved 9 April 2018.
=== Adverb ===
ryal
(Late Middle English) royally, totally
==== References ====
“rēal, adv.”, in MED Online, Ann Arbor, Mich.: University of Michigan, 2007, retrieved 9 April 2018.
== Scots ==
=== Noun ===
ryal (plural ryals)
royal
=== Adjective ===
ryal (comparative mair ryal, superlative maist ryal)
royal