rozwikłać

== Polish == === Etymology === From roz- + wikłać. === Pronunciation === IPA(key): /rɔzˈvi.kwat͡ɕ/ Rhymes: -ikwat͡ɕ Syllabification: roz‧wi‧kłać === Verb === rozwikłać pf (imperfective rozwikływać) (transitive) to unravel, to untangle, to disentangle (to physically cause something or many things to no longer be tangled) Synonyms: odplątać, rozplątać, rozsupłać Antonym: zaplątać (transitive, by extension) to untangle, to disentangle (to solve or cause to be less confusing or mysterious) Synonyms: rozplątać, rozsupłać (reflexive with się, of threads) to get unravelled, to get untangled, to get disentangled (reflexive with się) to untangle, to disentangle (to become less confusing or mysterious) Synonym: rozsupłać się ==== Conjugation ==== === Further reading === “rozwikłać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “rozwikłać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “rozwikłać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “rozwikłać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozwikłać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 731 rozwikłać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego