rozpowiedzenie

== Old Polish == === Etymology === From rozpowiedzieć + -enie. First attested in the end of the 14th century. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /rɔspɔvʲɛd͡zʲɛɲɛː/ IPA(key): (15th CE) /rɔspɔvʲɛd͡zʲɛɲe/ === Noun === rozpowiedzenie n (attested in Lesser Poland) lecture, explanation ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: rozpowiedzenie === References === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “rozpowiedzenie”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Pronunciation === IPA(key): /rɔs.pɔ.vjɛˈd͡zɛ.ɲɛ/ Rhymes: -ɛɲɛ Syllabification: roz‧po‧wie‧dze‧nie === Noun === rozpowiedzenie n verbal noun of rozpowiedzieć ==== Declension ==== === Further reading === “rozpowiedzenie”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “rozpowiedzenie”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Aleksander Zdanowicz (1861), “rozpowiedzenie”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozpowiedzenie”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 676 rozpowiedzenie in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego