rozpowiadać

== Old Polish == === Etymology === From roz- + powiadać. First attested in 1442. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /rɔspɔvʲadat͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /rɔspɔvʲadat͡ɕʲ/ === Verb === rozpowiadać impf to proclaim ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: rozpowiadać === References === Bańkowski, Andrzej (2000), “rozpowiadać”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish) Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “rozpowiadać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Alternative forms === rozpowiedać (Middle Polish) === Etymology === Inherited from Old Polish rozpowiadać. By surface analysis, roz- +‎ powiadać. === Pronunciation === Rhymes: -adat͡ɕ Syllabification: roz‧po‧wia‧dać === Verb === rozpowiadać impf (perfective rozpowiedzieć) (transitive) to spread verbally, to disseminate, to propagate (e.g. lies, rumours) (transitive, obsolete) to describe verbally and verbosely (transitive, Middle Polish, religion) to proclaim, explain, and spread the Word of God ==== Conjugation ==== ==== Related terms ==== === Further reading === “rozpowiadać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “rozpowiadać”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “rozpowiedać, rozpowiadać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “rozpowiadać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “rozpowiadać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozpowiadać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 676 rozpowiadać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego