quittance
التعريفات والمعاني
== English ==
=== Etymology ===
From Middle English quytaunce, from Old French quitance (modern French quittance), from Latin quietantia. The verb is derived from the noun.
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ˈkwɪtəns/
Rhymes: -ɪtəns
=== Noun ===
quittance (plural quittances)
A release or acquittal.
Synonyms: acquittance, exculpation, exoneration; see also Thesaurus:acquittal
A discharge from a debt or obligation; a document that shows this discharge.
Coordinate terms: forbearance, forgiveness
(obsolete) Recompense; return; repayment.
=== Verb ===
quittance (third-person singular simple present quittances, present participle quittancing, simple past and past participle quittanced)
(obsolete, transitive) To acquit; to repay.
=== Further reading ===
“quittance, n.”, in OED Online , Oxford: Oxford University Press, launched 2000.
“quittance, v.”, in OED Online , Oxford: Oxford University Press, launched 2000.
== French ==
=== Etymology ===
From quitter (“to make quits”) + -ance, from quitte (“quits”).
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ki.tɑ̃s/
=== Noun ===
quittance f (plural quittances)
a receipt, a quittance
==== Descendants ====
→ Dutch: kwitantieNegerhollands: quittantie, quittansche→ Indonesian: kuitansi→ Russian: квита́нция (kvitáncija), квита́нція (kvitáncija) — pre-1918 spelling→ Belarusian: квіта́нцыя (kvitáncyja)→ Bulgarian: квита́нция (kvitáncija)→ Kyrgyz: квитанция (kvitantsiya)→ Tatar: квитанция (kwitantsiyä)→ Tajik: квитансия (kvitansiya)→ Uzbek: kvitantsiya, kvitansiya→ Turkmen: kwitansiýa→ Ukrainian: квита́нція (kvytáncija)
→ Esperanto: kvitanco
→ Italian: quietanza
=== Verb ===
quittance
inflection of quittancer:
first/third-person singular present indicative/subjunctive
second-person singular imperative
==== See also ====
acquitter
=== Further reading ===
“quittance”, in Trésor de la langue française informatisé [Digitized Treasury of the French Language], 2012