przytrzeć

== Polish == === Alternative forms === przytrzéć (“to thresh out some grain from a sheaf”) (Przemyśl) === Etymology === From przy- + trzeć. First attested in 1534. Compare Kashubian przëtrzéc and Russian притере́ть (priterétʹ). === Pronunciation === Rhymes: -ɘtʂɛt͡ɕ Syllabification: przy‧trzeć === Verb === przytrzeć pf (imperfective przycierać) (transitive) to rub against (to physically rub against something and meet resistance or cause damage) [with accusative] or [with instrumental ‘what’] or [with o (+ accusative) ‘against what’] (transitive, obsolete) to attack Synonym: zaatakować (intransitive, obsolete) to arrive Synonym: dotrzeć (reflexive with się) to rub against (to physically rub against something and meet resistance or be damaged) [with o (+ accusative) ‘against what’] ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === References === === Further reading === “przytrzeć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “przytrzeć”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) “PRZYTRZEĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 15.02.2021 Paweł Kupiszewski (09.03.2021), “PRZYTRZEĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “przytrzeć”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “przytrzeć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “przytrzeć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 393 przytrzeć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego Aleksander Saloni (1908), “przytrzeć”, in “Lud rzeszowski”, in Materyały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne‎[3] (in Polish), volume 10, Kraków: Akademia Umiejętności, page 339