przypowiedanie

== Old Polish == === Etymology === From przypowiedać + -anie. First attested in 1447. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /pr̝ipɔvʲɛdaɲɛː/ IPA(key): (15th CE) /pr̝ipɔvʲɛdaɲe/ === Noun === przypowiedanie n (law) summons to court for compensation or consideration of a claimant's claims Synonyms: przypowiestny, przypowieść verbal noun of przypowiadać (“making a claim in court”) ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: przypowiadanie === References === B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “przypowiedanie”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Pronunciation === (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /pr̝ɨ.pɔ.vjɛˈda.ɲe/, (17th–18th c.) /pʂɨ.pɔ.vjɛˈda.ɲe/ === Noun === przypowiedanie n Middle Polish form of przypowiadanie ==== Declension ====