przycierać

== Polish == === Etymology === From przytrzeć + -ać. First attested in the 16th century. Compare Kashubian przëcerac and Russian притира́ть (pritirátʹ). === Pronunciation === Rhymes: -ɛrat͡ɕ Syllabification: przy‧cie‧rać === Verb === przycierać impf (perfective przytrzeć) (transitive) to rub against (to physically rub against something and meet resistance or cause damage) [with accusative] or [with instrumental ‘what’] or [with o (+ accusative) ‘against what’] (transitive, obsolete) to attack Synonym: atakować (intransitive, obsolete) to arrive Synonym: docierać (reflexive with się) to rub against (to physically rub against something and meet resistance or be damaged) [with o (+ accusative) ‘against what’] ==== Conjugation ==== === References === === Further reading === “przycierać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “przycierać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “przycierać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “przycierać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “przycierać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 272