przeklinać

== Polish == === Etymology === From przekląć + -ać. === Pronunciation === Rhymes: -inat͡ɕ Syllabification: prze‧kli‧nać === Verb === przeklinać impf (perfective przekląć) (intransitive) to swear, to curse (to use vulgar language) (transitive) to curse, to imprecate, to missay [with accusative ‘someone/something’] Synonyms: see Thesaurus:obrażać (reflexive with się) to blame oneself (reflexive with się) to insult each other (reflexive with się) to curse each other (transitive, Far Masovian, Łomża Voivodeship) synonym of zaklinać ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === “przeklinać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “przeklinać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Hieronim Łopaciński (1892), “przeklinać”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 237