praecipuus

التعريفات والمعاني

== Latin == === Etymology === From praecip(iō) + -uus. === Pronunciation === (Classical Latin) IPA(key): [prae̯ˈkɪ.pu.ʊs] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [preˈt͡ʃiː.pu.us] === Adjective === praecipuus (feminine praecipua, neuter praecipuum, adverb praecipuē); first/second-declension adjective particular, special distinguished, preeminent Synonyms: īnsignis, distīnctus, cōnspicuus, ēgregius, eximius ==== Declension ==== First/second-declension adjective. ==== Derived terms ==== praecipua pars f (New Latin, grammar) === References === “praecipuus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press “praecipuus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers “praecipuus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette. Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.