praecipuus
التعريفات والمعاني
== Latin ==
=== Etymology ===
From praecip(iō) + -uus.
=== Pronunciation ===
(Classical Latin) IPA(key): [prae̯ˈkɪ.pu.ʊs]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [preˈt͡ʃiː.pu.us]
=== Adjective ===
praecipuus (feminine praecipua, neuter praecipuum, adverb praecipuē); first/second-declension adjective
particular, special
distinguished, preeminent
Synonyms: īnsignis, distīnctus, cōnspicuus, ēgregius, eximius
==== Declension ====
First/second-declension adjective.
==== Derived terms ====
praecipua pars f (New Latin, grammar)
=== References ===
“praecipuus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
“praecipuus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
“praecipuus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.