postremogenitus
التعريفات والمعاني
== Latin ==
=== Etymology ===
postrēmus (“[person who is] last”) + genitus (“begotten”); compare prīmōgenitus (“first-born”)
=== Pronunciation ===
(Classical Latin) IPA(key): [pɔs.treː.moːˈɡɛ.nɪ.tʊs]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pos.tre.moˈd͡ʒɛː.ni.tus]
=== Adjective ===
postrēmōgenitus (feminine postrēmōgenita, neuter postrēmōgenitum); first/second-declension adjective
last-born
ante 1701, Luc d’Achery and Jean Mabillon, Acta Sanctorum Ordinis S. Benedicti IV:ii (1738), page lxxxiii
Carolus Craſſus Ludovici Tranſrhenani poſtremogenitus fraternam ditionem annis 5. obtinuit.
For more quotations using this term, see Citations:postremogenitus.
==== Usage notes ====
All forms except for the nominative masculine and neuter singular and accusative feminine singular are unattested.
==== Declension ====
First/second-declension adjective.
==== Descendants ====
English: postremogeniture