pokićkać

== Polish == === Etymology === From po- + kićkać. === Pronunciation === IPA(key): /pɔˈkit͡ɕ.kat͡ɕ/ Rhymes: -it͡ɕkat͡ɕ Syllabification: po‧kić‧kać === Verb === pokićkać pf (imperfective kićkać) (transitive, colloquial) to confound, to confuse, to err, to mix up, to mistake, to make a mistake, to slip up, to muddle up (to confuse one or more objects with another object or other objects) Synonyms: pochrzanić, pokitwasić, pokrochmalić, pomieszać, pomylić, popaprać, popieprzyć, popitolić (reflexive with się, colloquial, impersonal) to become convoluted, to get mixed up [with dative ‘to whom’] Synonyms: pochrzanić się, pogmatwać się, pokitwasić się, pokrochmalić się, pomieszać się, pomylić się, popaprać się, popieprzyć się, popitolić się, pozajączkować się Na starość pokićkało mu się w głowie. ― He's gone senile in his old age. ==== Conjugation ==== === Further reading === “pokićkać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “pokićkać się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “pokićkać”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)