pokarmić
التعريفات والمعاني
== Old Polish ==
=== Etymology ===
From po- + karmić. First attested in 1471.
=== Pronunciation ===
IPA(key): (10th–15th CE) /pɔkaːrmʲit͡ɕʲ/
IPA(key): (15th CE) /pɔkɒrmʲit͡ɕʲ/
=== Verb ===
pokarmić pf
to feed, to let eat
==== Derived terms ====
==== Descendants ====
Polish: pokarmić
=== References ===
B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “pokarmić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
== Polish ==
=== Etymology ===
Inherited from Old Polish pokarmić. By surface analysis, po- + karmić.
=== Pronunciation ===
Rhymes: -armit͡ɕ
Syllabification: po‧kar‧mić
=== Verb ===
pokarmić pf (imperfective (obsolete) pokarmiać) [with instrumental ‘with what’]
(transitive) to feed for some time
(reflexive with się) to feed oneself for some time
(reflexive with się) to feed each other for some time
==== Conjugation ====
==== Derived terms ====
=== Further reading ===
“pokarmić”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
“pokarmić”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “pokarmić”, in Słownik języka polskiego, page 2
Aleksander Zdanowicz (1861), “pokarmić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “pokarmić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 489