otyć

== Old Polish == === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ɔtit͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /ɔtit͡ɕʲ/ === Etymology 1 === From o- +‎ tyć. First attested in 1466. ==== Verb ==== otyć pf (imperfective tyć) (attested in Sieradz-Łęczyca) to gain weight Synonyms: rozbujać, roztyć ===== Descendants ===== Polish: otyć === Etymology 2 === ==== Verb ==== otyć pf alternative form of odejść === References === B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “otyć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish otyć. By surface analysis, o- +‎ tyć. === Pronunciation === IPA(key): /ˈɔ.tɘt͡ɕ/ Rhymes: -ɔtɘt͡ɕ Syllabification: o‧tyć === Verb === otyć pf (imperfective tyć) (intransitive, obsolete, rare) to gain weight Synonyms: przytyć, utyć ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === otyć in Polish dictionaries at PWN Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “otyć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “otyć”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “otyć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “otyć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 913 otyć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego Bańkowski, Andrzej (2000), “otyć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)