orędować

== Polish == === Etymology === Inherited from Proto-Slavic *orǫdovati. By surface analysis, orędzie +‎ -ować. === Pronunciation === Rhymes: -ɔvat͡ɕ Syllabification: o‧rę‧do‧wać === Verb === orędować impf (intransitive, literary) to intercede, to put in a good word (to plead on someone else's behalf) [with za (+ instrumental) ‘for someone’] Synonym: wstawiać się (intransitive, Kuyavia, Far Masovian) to inform, to let know ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === orędować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN orędować in Polish dictionaries at PWN Oskar Kolberg (1867), “orędować”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 274 Antoni Waga (1860), “orędować”, in “Abecadłowy spis wyrazów ludowego języka w okolicach Łomży, Wizny i przyległych”, in Kazimierz Władysław Wóycicki, editor, Biblioteka Warszawska‎[1] (in Polish), volume 2, Warsaw, page 756 Wojciech Grzegorzewicz (1894), “orędować”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 117 Stanisław Ciszewski (1909), “orędować”, in “Przyczynek do słownika gwary mazowieckiej”, in Prace Filologiczne‎[2] (in Polish), volume 7, z. 1, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 208