ogromić

التعريفات والمعاني

== Old Polish == === Etymology === From o- + *gromić, from grom +‎ -ić. First attested in 1466. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ɔɡrɔ(ː)mʲit͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /ɔɡrɔmʲit͡ɕʲ/, /ɔɡromʲit͡ɕʲ/ === Verb === ogromić pf (attested in Sieradz-Łęczyca) to scare, to fill with fear ==== Descendants ==== Middle Polish: ogromić === References === Bańkowski, Andrzej (2000), “ogromić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish) B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “ogromić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish ogromić. By surface analysis, o- +‎ gromić. === Pronunciation === (Middle Polish) IPA(key): /ɔˈɡrɔ.mit͡ɕ/, /ɔˈɡro.mit͡ɕ/ === Verb === ogromić pf (transitive, Middle Polish) to scare, to fill with fear === References === Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “ogromić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]