ogromić
التعريفات والمعاني
== Old Polish ==
=== Etymology ===
From o- + *gromić, from grom + -ić. First attested in 1466.
=== Pronunciation ===
IPA(key): (10th–15th CE) /ɔɡrɔ(ː)mʲit͡ɕʲ/
IPA(key): (15th CE) /ɔɡrɔmʲit͡ɕʲ/, /ɔɡromʲit͡ɕʲ/
=== Verb ===
ogromić pf
(attested in Sieradz-Łęczyca) to scare, to fill with fear
==== Descendants ====
Middle Polish: ogromić
=== References ===
Bańkowski, Andrzej (2000), “ogromić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “ogromić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
== Polish ==
=== Etymology ===
Inherited from Old Polish ogromić. By surface analysis, o- + gromić.
=== Pronunciation ===
(Middle Polish) IPA(key): /ɔˈɡrɔ.mit͡ɕ/, /ɔˈɡro.mit͡ɕ/
=== Verb ===
ogromić pf
(transitive, Middle Polish) to scare, to fill with fear
=== References ===
Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “ogromić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]