odpowiadacz

== Old Polish == === Alternative forms === odpowiedacz === Etymology === From odpowiadać +‎ -acz. First attested in the before the 16th century. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ɔtpɔvʲadat͡ʃʲ/ IPA(key): (15th CE) /ɔtpɔvʲadat͡ʃʲ/ === Noun === odpowiadacz m animacy unattested (law, attested in Greater Poland) defendant Synonym: odpowiedźca ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: odpowiadacz === References === B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “odpowiadacz”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Alternative forms === odpowiedacz (Middle Polish) === Etymology === Inherited from Old Polish odpowiadacz. By surface analysis, odpowiadać +‎ -acz. === Pronunciation === Rhymes: -adat͡ʂ Syllabification: od‧po‧wia‧dacz === Noun === odpowiadacz m pers (female equivalent odpowiadaczka) answerer, replier, responder (Middle Polish) threatener; one who announces loyalty or war ==== Declension ==== ==== Related terms ==== === Further reading === Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “odpowiedacz, odpowiadacz”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “odpowiadacz”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “odpowiadacz”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “odpowiadacz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 640