odąć

== Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish odąć. By surface analysis, o- +‎ dąć. === Pronunciation === Rhymes: -ɔdɔɲt͡ɕ Syllabification: o‧dąć === Verb === odąć pf (imperfective odymać) (transitive) to pursel; to pout (to move one's lips forward and slightly turn them out) Synonym: wydąć (transitive) to frown (to curl the lips in a sign of dissatisfaction or contempt) (reflexive with się) to puff; to frown (to express one's dissatisfaction by increasing the volume of the cheeks or by shaping one's lips in a characteristic way) (reflexive with się, of one's lips) to purse; to pout (to move forward and slightly turn out) [with dative ‘whose lips’] Synonym: wydąć się (reflexive with się, obsolete) to show off, to flaunt oneself (reflexive with się, Middle Polish) to swell (to extend due to inflation) Synonym: wzdąć się (reflexive with się, Middle Polish, of a budding flower) synonym of napęcznieć ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === odąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN odąć się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN odąć in Polish dictionaries at PWN Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “odąć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “odąć się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] “ODĄĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 03.01.2012 Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “odąć”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “odąć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “odąć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 566