obrączkować

== Polish == === Etymology === From obrączka +‎ -ować. First attested in 1766. === Pronunciation === Rhymes: -ɔvat͡ɕ Syllabification: ob‧rącz‧ko‧wać === Verb === obrączkować impf (transitive) to ring (to attach a ring to, especially for identification of an animal) Synonym: zaobrączkowywać (transitive, of animals) to ring (to peck or gnaw a strip of bark on the trunk or branch of a tree or shrub) (transitive) to ring; to girdle (to make an incision around; to girdle; to cut away a circular tract of bark from a tree for various purposes) (transitive, obsolete) to ring (to engrave a ring or circle in a coin) ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === References === === Further reading === obrączkować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN obrączkować in Polish dictionaries at PWN Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “obrączkować”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “obrączkować”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “obrączkować”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 504 obrączkować in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego