obiązać

== Old Polish == === Alternative forms === obięzać === Etymology === Inherited from Proto-Slavic *obęzati. By surface analysis, ob- +‎ więzać. First attested in the 14th century. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ɔbʲɑ̃zat͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /ɔbʲɑ̃zat͡ɕʲ/ === Verb === obiązać pf (imperfective obięzować) (attested in Lesser Poland, hapax legomenon) to tie up, to bind (reflexive with się, attested in Lesser Poland, hapax legomenon) to get attached to something, to get used to something, to come to like something (attested in Lesser Poland, Greater Poland) to oblige, to impose an obligation === References === Boryś, Wiesław (2005), “obowiązywać”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN Bańkowski, Andrzej (2000), “obiązać”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish) S. Urbańczyk, editor (1967), “obiązać, obiązać się czy obięzać, obięzać się”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 5, Wrocław, Warsaw, Kraków: Polish Academy of Sciences, page 332 B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “obiązać, obiązać się czy obięzać, obięzać się”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN