nawalić

== Polish == === Etymology === From na- +‎ walić. === Pronunciation === Rhymes: -alit͡ɕ Syllabification: na‧wa‧lić === Verb === nawalić pf (imperfective nawalać) (transitive, reflexive with się, colloquial) to pile up, to heap up [with genitive] (intransitive, colloquial) to screw up, to fail, to fuck up (intransitive, colloquial) to go kaput, to conk out, to give out (intransitive, vulgar) to shit (reflexive with się, colloquial) to get wasted, to get smashed, to get very drunk (transitive, Far Masovian, Łomża Voivodeship, of one's stomach) synonym of obciążyć nawalić kątnicę ― to burden one's stomach === Verb === nawalić pf (impersonal, colloquial) to fall heavily [with genitive] Przez noc nawaliło śniegu. ― Snow fell heavily through the night. ==== Conjugation ==== === Further reading === nawalić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN nawalić in Polish dictionaries at PWN Hieronim Łopaciński (1892), “nawalić”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 221