nastręczać

== Polish == === Etymology === From nastręczyć +‎ -ać. === Pronunciation === IPA(key): /naˈstrɛn.t͡ʂat͡ɕ/ Rhymes: -ɛnt͡ʂat͡ɕ Syllabification: na‧strę‧czać === Verb === nastręczać impf (perfective nastręczyć) (transitive) to pander Synonym: stręczyć (reflexive with się, dated) to bechance, to befall, to happen Synonyms: nadarzać się, przytrafiać się (reflexive with się, dated) to impose oneself Synonym: narzucać się ==== Conjugation ==== ==== Related terms ==== === Further reading === nastręczać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN nastręczać in Polish dictionaries at PWN