naćpać

== Polish == === Etymology === From na- +‎ ćpać. === Pronunciation === Rhymes: -at͡ɕpat͡ɕ Syllabification: na‧ćpać === Verb === naćpać pf (imperfective ćpać) (reflexive with się, colloquial) to drug oneself, to intoxicate oneself, to consume psychoactive drugs (reflexive with się, colloquial) to get high (reflexive with się, colloquial or dialectal, Chełmno-Dobrzyń) to gobble up (to eat rapidly) (Central Greater Poland, Kalisz Voivodeship, Kuyavia) synonym of najeść się ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === naćpać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN naćpać in Polish dictionaries at PWN Hieronim Łopaciński (1892), “naćpać”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 219