kować

== Old Polish == === Etymology === Inherited from Proto-Slavic *kovàti. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /kɔvat͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /kɔvat͡ɕʲ/ === Verb === kować impf (attested in Lesser Poland) to forge (attested in Greater Poland) to mint coins; to forge coins (attested in Greater Poland) to manacle, to shackle ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: kuć === References === B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “kować”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) === Pronunciation === (Lesser Poland): (Western Lublin) IPA(key): [ˈkɔ.vat͡ɕ] === Verb === kować impf (intransitive, Western Lublin, Ponikwoda) synonym of kukać (“to cuckoo”) Na téj jedlinie zuzula kowala. ― A cuckoo bird was cuckooing on this fir tree. Kowájze, zuzulu, kowájze. ― Cuckoo, cuckoo bird, cuckoo. === Further reading === Hieronim Łopaciński (1892), “kować”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 209