furtivus
التعريفات والمعاني
== Latin ==
=== Etymology ===
From fūrtum (“theft”) + -īvus.
=== Pronunciation ===
(Classical Latin) IPA(key): [fuːrˈtiː.wʊs]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [furˈtiː.vus]
=== Adjective ===
fūrtīvus (feminine fūrtīva, neuter fūrtīvum, not comparable, adverb fūrtīvē); first/second-declension adjective
stolen
secret; furtive, clandestine
hidden, concealed
==== Declension ====
First/second-declension adjective.
==== Derived terms ====
==== Related terms ====
==== Descendants ====
Catalan: furtiu
Italian: furtivo
→ Middle French: furtif
French: furtif→ Dutch: furtief→ Romanian: furtiv
→ Middle English: *furtyve
English: furtive
→ Portuguese: furtivo
→ Sicilian: furtivu
→ Spanish: furtivo
=== References ===
“furtivus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
“furtivus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
“furtivus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.