dziabać

== Polish == === Alternative forms === dziąbać (Łowicz, Sierakowice) === Etymology === Regional variant of dziobać. === Pronunciation === Rhymes: -abat͡ɕ Syllabification: dzia‧bać === Verb === dziabać impf (perfective dziabnąć) (transitive, colloquial) to hit with a sharp tool Synonym: łupać (transitive, Łowicz, Masovian Borderland) synonym of rąbać Perfective: podziabać (transitive, Near Masovian, Far Masovian) to chop slowly and weakly Hypernym: rąbać (transitive, Poznań) to weed Synonyms: pleć, plewić (transitive, Łowicz) to dig up vegetables with a hoe (transitive, colloquial) to sip Synonyms: popijać, sączyć (transitive, colloquial) to nibble Synonym: ciapać (transitive, colloquial, of animals) to bite Synonym: kąsać (transitive, slang) to tattoo Synonyms: dziarać, dziergać (reflexive with się, colloquial or dialectal, Far Masovian) to jab oneself (to hit or cut oneself with a sharp tool) Synonym: łupać się ==== Conjugation ==== ==== Related terms ==== === Further reading === “dziabać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “dziabać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Władysław Matlakowski (1891), “dziab-dziabać”, in “Zbiór wyrazów ludowych dawnej ziemi czerskiej”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności‎[3], volume 4, Krakow: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 363 Wojciech Grzegorzewicz (1894), “dźabać”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 107 Artur Gruszecki, editor (1887), “dziabać”, in “Słowniczek spod Zakroczymia”, in Wisła : miesięcznik geograficzno-etnograficzny‎[4] (in Polish), volume 1, Warsaw: Artur Gruszecki, page 317 Halina Świderska (1929), “ʒ́abać”, in Dialekt Księstwa Łowickiego (in Polish), Warsaw, →ISBN, page 96