doprawić

== Polish == === Etymology === From do- + prawić. === Pronunciation === Rhymes: -avit͡ɕ Syllabification: do‧pra‧wić === Verb === doprawić pf (imperfective doprawiać) (transitive) to season, to add more spices or herbs (intransitive, Biecz) synonym of dokuczyć [with dative ‘whom’] ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === “doprawić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “doprawić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Roman Zawiliński (1880), “doprav́ić”, in “Gwara brzezińska w pow. ropczyckim”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎[3] (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 228