docte
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Etymology ===
Borrowed from Classical Latin doctus, perfect passive participle of doceō (“to teach”).
=== Pronunciation ===
IPA(key): (Northern) [ˈdo̞k.tə]
IPA(key): (Balearic, Central) [ˈdɔk.tə]
IPA(key): (Valencia, Northwestern) [ˈdɔk.te]
=== Adjective ===
docte (feminine docta, masculine and feminine plural doctes)
learned, erudite
==== Related terms ====
doctor
=== Further reading ===
“docte”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
“docte”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
“docte” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “docte”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
== French ==
=== Etymology ===
Borrowed from classical Latin doctus, past participle of docere.
=== Pronunciation ===
IPA(key): /dɔkt/
=== Adjective ===
docte (plural doctes)
(literary) learned
=== Further reading ===
“docte”, in Trésor de la langue française informatisé [Digitized Treasury of the French Language], 2012
== Latin ==
=== Participle ===
docte
vocative masculine singular of doctus
=== References ===
“docte”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
“docte”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
“docte”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.