docte

التعريفات والمعاني

== Catalan == === Etymology === Borrowed from Classical Latin doctus, perfect passive participle of doceō (“to teach”). === Pronunciation === IPA(key): (Northern) [ˈdo̞k.tə] IPA(key): (Balearic, Central) [ˈdɔk.tə] IPA(key): (Valencia, Northwestern) [ˈdɔk.te] === Adjective === docte (feminine docta, masculine and feminine plural doctes) learned, erudite ==== Related terms ==== doctor === Further reading === “docte”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007 “docte”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026 “docte” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua. Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “docte”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan) == French == === Etymology === Borrowed from classical Latin doctus, past participle of docere. === Pronunciation === IPA(key): /dɔkt/ === Adjective === docte (plural doctes) (literary) learned === Further reading === “docte”, in Trésor de la langue française informatisé [Digitized Treasury of the French Language], 2012 == Latin == === Participle === docte vocative masculine singular of doctus === References === “docte”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press “docte”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers “docte”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.