divinitus
التعريفات والمعاني
== Latin ==
=== Etymology ===
From dīvīnus (“of divine origin”) + -tus.
=== Pronunciation ===
(Classical Latin) IPA(key): [diːˈwiː.nɪ.tʊs]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [diˈviː.ni.tus]
=== Adverb ===
dīvīnitus (not comparable)
from the gods, from heaven, by divine action
by divine inspiration
divinely, admirably
==== Synonyms ====
(divinely, admirably): dīvīnē
==== Related terms ====
dīvīnātiō
dīvīnē
dīvīnitās
dīvīnō
dīvīnus
=== References ===
“divinitus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
“divinitus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
“divinitus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, 1st edition. (Oxford University Press)