commissum

التعريفات والمعاني

== Latin == === Etymology === Nominalization of commissus. === Pronunciation === (Classical Latin) IPA(key): [kɔmˈmɪs.sũː] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [komˈmis.sum] === Noun === commissum n (genitive commissī); second declension undertaking, enterprise Synonyms: coeptum, facinus, gestum, factum, inceptum trust, secret thing confiscated or entrusted crime Synonyms: dēlīctum, peccātum, scelus, vitium, noxa, crīmen, culpa, facinus, iniūria, dēlinquentia, malum, maleficium Antonyms: bonum, rēctum, virtūs ==== Declension ==== Second-declension noun (neuter). === Verb === commissum accusative supine of committō === Participle === commissum inflection of commissus: nominative/accusative/vocative neuter singular accusative masculine singular === References === “commissum”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press “commissum”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers "commissum", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887) “commissum”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette. “commissum”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers “commissum”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin Online Latin dictionary, Olivetti