cibatus

التعريفات والمعاني

== Latin == === Etymology 1 === Perfect passive participle of cibō (“to feed”). ==== Pronunciation ==== (Classical Latin) IPA(key): [kɪˈbaː.tʊs] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃiˈbaː.tus] ==== Participle ==== cibātus (feminine cibāta, neuter cibātum); first/second-declension participle fed, given food ===== Declension ===== First/second-declension adjective. === Etymology 2 === From cibō + -tus (forming action nouns). ==== Pronunciation ==== cibātus: (Classical Latin) IPA(key): [kɪˈbaː.tʊs] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃiˈbaː.tus] cibātūs: (Classical Latin) IPA(key): [kɪˈbaː.tuːs] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃiˈbaː.tus] ==== Noun ==== cibātus m (genitive cibātūs); fourth declension food ===== Declension ===== Fourth-declension noun. ===== Descendants ===== Galician: cebada Spanish: cebada Portuguese: cevada Catalan: civada === Further reading === “cĭbātus, -ūs”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press “cĭbātŭs, -ūs”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette. R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “cibatus, -us”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources‎[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC