cibatus
التعريفات والمعاني
== Latin ==
=== Etymology 1 ===
Perfect passive participle of cibō (“to feed”).
==== Pronunciation ====
(Classical Latin) IPA(key): [kɪˈbaː.tʊs]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃiˈbaː.tus]
==== Participle ====
cibātus (feminine cibāta, neuter cibātum); first/second-declension participle
fed, given food
===== Declension =====
First/second-declension adjective.
=== Etymology 2 ===
From cibō + -tus (forming action nouns).
==== Pronunciation ====
cibātus:
(Classical Latin) IPA(key): [kɪˈbaː.tʊs]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃiˈbaː.tus]
cibātūs:
(Classical Latin) IPA(key): [kɪˈbaː.tuːs]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃiˈbaː.tus]
==== Noun ====
cibātus m (genitive cibātūs); fourth declension
food
===== Declension =====
Fourth-declension noun.
===== Descendants =====
Galician: cebada
Spanish: cebada
Portuguese: cevada
Catalan: civada
=== Further reading ===
“cĭbātus, -ūs”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
“cĭbātŭs, -ūs”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “cibatus, -us”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC