aanwijzen

== Dutch == === Etymology === From Middle Dutch aenwisen. Equivalent to aan +‎ wijzen. === Pronunciation === IPA(key): /ˈaːnˌʋɛi̯zə(n)/ Hyphenation: aan‧wij‧zen === Verb === aanwijzen (transitive) to point at (transitive) to point out, indicate (transitive) to appoint, designate (archaic) to attest, to demonstrate Synonyms: aantonen, aantreffen, vaststellen ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== aanwijzend voornaamwoord aanwijzer aanwijzing === Anagrams === wijzen aan