świadczyć

== Old Polish == === Alternative forms === świaczczyć, świaczszyć, świaczyć, świadszyć, świedczyć, świedszyć === Etymology === From świadek + -yć. First attested in the 14th century. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ɕfʲa(ː)tt͡ʃʲit͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /ɕfʲatt͡ʃʲit͡ɕʲ/, /ɕfʲɒtt͡ʃʲit͡ɕʲ/ === Verb === świadczyć impf (law, attested in Greater Poland, Masovia) to testify (to act as a witness) [with o (+ accusative or locative) ‘about what’ or na (+ accusative) ‘on/about whom’ or w (+ locative) ‘with regards to what/in what case’, along with przeciw (+ dative) ‘against whom/what’, along with dative ‘to whom’] (law) to support a case in court with someone's testimony or some established fact (figuratively) to bring a case against someone to make a statement, to issue official decisions or certificates (attested in Lesser Poland) to witness; to testify, to confirm, to state that something happened to witness; to prove (to show as true) to command; to instruct; to exhort The meaning of this term is uncertain. Possibilities include: to admonish, to warn ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: świadczyć Silesian: świadczyć, świŏdczyć === References === Boryś, Wiesław (2005), “świadek”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN Mańczak, Witold (2017), “świadek”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “świadczyć, świaczczyć, świaczszyć, świaczyć, świadszyć, świedczyć, świedszyć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Alternative forms === świarczyć (Central Greater Poland, Kuyavia, Chełmno-Dobrzyń, Near Masovian, Far Masovian, Łomża Voivodeship) świarszczyć (Central Greater Poland) świorcyć (Łowicz) === Etymology === Inherited from Old Polish świadczyć. By surface analysis, świadek +‎ -yć. Compare Kashubian swiadczëc and Slovincian swjadczic. === Pronunciation === Rhymes: -att͡ʂɘt͡ɕ Syllabification: świad‧czyć === Verb === świadczyć impf (transitive) to witness; to be indicative, to be a sign of, to indicate, to prove, to evince, to testify, to betoken, to bear witness to, to speak to (to prove with one's existence) [with o (+ locative) ‘of what’] (transitive) to be indicative, to indicate, to prove, to evince, to testify, to betoken, to bear witness to, to speak to (to cause someone to judge one a particular way) [with o (+ locative) ‘of whom’] (transitive) to evince (to be evidence for or against something) [with za (+ instrumental) ‘for what’] [with przeciw (+ dative) ‘against whom/what’] [with o (+ locative) ‘about what’] (transitive, literary, law) to testify (to give evidence in court as a witness) [with o (+ locative) ‘about what’] [with przed (+ instrumental) ‘in front of/before whom’] [with za (+ instrumental) ‘for what’] [with przeciw (+ dative) ‘against whom/what’] Synonym: zeznawać (transitive, literary) to provide, to render (to do something for someone's benefit) [with dative ‘for whom’] (transitive, formal) to provide, to render (to perform some services for a fee) (transitive, literary) to incur expenses for particular purposes (transitive, obsolete, of medicine) to help (to have the intended healing effect) (transitive, obsolete or dialectal, Chełmno-Dobrzyń) to know someone; to be friends with Synonym: znać (intransitive, impersonal, obsolete or dialectal, Przemyśl) to bode, to betoken, to portend, to augur, to presage Synonym: wróżyć (reflexive with się, archaic) to cite, to invoke [with na (+ accusative) ‘something’] Synonym: powoływać się (reflexive with się, obsolete or Kuyavia) to associate, to commune, to consort; to know Oni świadczą się z sobą. ― They are buddy-buddy with each other. ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== === Trivia === According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), świadczyć is one of the most used words in Polish, appearing 22 times in scientific texts, 16 times in news, 17 times in essays, 5 times in fiction, and 6 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 66 times, making it the 1000th most common word in a corpus of 500,000 words. === References === === Further reading === “świadczyć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[15] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “świadczyć”, in Polish dictionaries at PWN‎[16] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “świadczyć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “świadczyć się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] “ŚWIADCZYĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 03.01.2009 “ŚWIADCZYĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 03.01.2009 Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “świadczyć”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “świadczyć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1915), “świadczyć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 6, Warsaw, page 765 świadczyć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego Józef Bliziński (1860), “świadczyć”, in Abecadłowy spis wyrazów języka ludowego w Kujawach i Galicyi Zachodniej (in Polish), Warszawa, page 631 Oskar Kolberg (1867), “świadczyć”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 277 Antoni Krasnowolski (1879), “świadczyć”, in Album uczącéj się młodzieży polskiéj poświęcone Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu z powodu jubileuszu jego pięćdziesięcioletniéj działalności literackiéj (in Polish), Lviv: Czytelni Akademickiéj Lwowskiéj; "Gaz. Narod." J. Dobrzańskiego i K. Gromana, Słowniczek prowincjalizmów zebranych w ziemi chełmińskiej i świeckiej, page 309 Gustaw Pobłocki (1887), “świadczyć”, in Słownik kaszubski z dodatkiem idyotyzmów chełmińskich i kociewskich (in Polish), 2 edition, Chełmno, page 143 Aleksander Saloni (1899), “świadczyć”, in “Lud wiejski w okolicy Przeworska”, in M. Arct, E. Lubowski, editors, Wisła : miesięcznik gieograficzno-etnograficzny‎[17] (in Polish), volume 13, Warsaw: Artur Gruszecki, page 245 (425) == Silesian == === Alternative forms === świŏdczyć === Etymology === Inherited from Old Polish świadczyć. By surface analysis, świadek +‎ -yć. === Pronunciation === IPA(key): /ˈɕfjat.t͡ʂɪt͡ɕ/ Rhymes: -att͡ʂɪt͡ɕ Syllabification: świad‧czyć === Verb === świadczyć impf (transitive) to witness; to be indicative, to be a sign of, to indicate, to prove, to evince, to testify, to betoken, to bear witness to, to speak to (transitive) to compliment (to express a favorable opinion of) ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== === Further reading === świadczyć in silling.org Bogdan Kallus (2020), “świadczyć”, in Słownik Gōrnoślōnskij Gŏdki, IV edition, Chorzów: Pro Loquela Silesiana, →ISBN, page 398 Henryk Jaroszewicz (2022), “świadczyć”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 142