övünç
التعريفات والمعاني
== Turkish ==
=== Etymology ===
Inherited from Ottoman Turkish اوگنج (öğünc). By surface analysis, övün- (“to brag”) + -ç.
=== Pronunciation ===
IPA(key): /øˈvynt͡ʃ/
Hyphenation: ö‧vünç
=== Noun ===
övünç (definite accusative övüncu, plural övünçler)
boasting
brag, boast (something that one brags about)
Synonyms: övünce, mefharet
==== Declension ====
=== Further reading ===
Robert Avery et al., editors (2013), “övünç”, in The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN
Nişanyan, Sevan (2002–), “övünç”, in Nişanyan Sözlük
“övünç”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
Ayverdi, İlhan (2010), “övünç”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı