inceptare

التعريفات والمعاني

== inceptare (Latein) == === Verb === Worttrennung: in·cep·ta·re Bedeutungen: [1] transitiv, auch mit Infinitiv: anfangen, beginnen, vorhaben [2] intransitiv, mit cum und Ablativ: mit jemandem anfangen, mit jemandem anbinden, sich auf einen Streit mit jemandem einlassen Herkunft: Intensivum zu dem Verb incipere → la Sinnverwandte Wörter: [1] aggredi, coeptare, ordiri [2] congredi Beispiele: [1] „Ut vos in vostris voltis mercimoniis / emundis vendundisque me laetum lucris / adficere atque adiuvare in rebus omnibus, / et ut res rationesque vostrorum omnium / bene expedire voltis peregrique et domi, / bonoque atque amplo auctare perpetuo lucro / quasque incepistis res quasque inceptabitis, / et uti bonis vos vostrosque omnis nuntiis / me adficere voltis, ea adferam, ea ut nuntiem / quae maxume in rem vostram communem sient“ (Plaut. Amph. prol. 1–10) [1] „numquid tu quod te aut genere indignum sit tuo facis aut inceptas facinus facere, Phaedrome?“ (Plaut. Curc. 24) [1] „magnum inceptas, si id exspectas quod nusquamst.“ (Plaut. Curc. 144) [1] „di inmortales, basilica hicquidem facinora inceptat loqui!“ (Plaut. Trin. 1030) [1] „dic quo iter inceptas; quis est?“ (Plaut. Truc. 130) [1] „fabulam inceptat.“ (Ter. Andr. 925) [1] „vah vide quod inceptet facinu’.“ (Ter. Haut. 600) [1] „quid inceptat?“ (Ter. Haut. 734) [1] „hi dicebantur in eo tempore μαθηματικοί, ab his scilicet artibus, quas iam discere atque meditari inceptaverant: quoniam geometriam, gnomonicam, musicam ceterasque item disciplinas altiores μαθήματα veteres Graeci appellabant;“ (Gell. 1, 9, 6) [1] „Alter autem Alexander, cui cognomentum Molosso fuit, in Italiam venit bellum populo Romano facturus — iam enim fama virtutis felicitatisque Romanae apud exteras gentes enitescere inceptabat —, sed pruisquam bellum faceret, vita decessit.“ (Gell. 17, 21, 33) [2] „heia sudabis satis / si cum illo inceptas homine: ea eloquantiast.“ (Ter. Phorm. 628–629) ==== Übersetzungen ==== [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „incepto“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 142. [1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „inceptare“ [1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus iussu et auctoritate consilii ab academiis societatibusque diversarum nationum electi. 7. Band, 1. Teil I – Intervulsus, Teubner, Leipzig 1932–1964, ISBN 3-322-00000-1 , Spalte 875. Quellen: incipere