equiferus

التعريفات والمعاني

== equiferus (Latein) == === Substantiv, m === Anmerkung zum Nominativ: Aus den überlieferten Formen lässt sich der Nominativ Singular nicht eindeutig bestimmen. Bei Boethius ist die Form equiferus bezeugt, in Glossarien jedoch equifer. Nebenformen: equifer Worttrennung: equi·fe·rus, Genitiv: equi·fe·ri Bedeutungen: [1] Zoologie: Wildpferd Herkunft: Kompositum aus dem Substantiv equus → la und dem Adjektiv ferus → la Beispiele: [1] „De equiferis non scripsenmt Graeci, quoniam terrae illae non gignebant, verum tamen fortiora omnia eadem quam in equis intellegi debent.“ (Plin. 28,159) [1] „suspiriosis ante omnia efficax est potus equiferorum sanguinis, proxime lactis asinini tepidi, bubuli decocti ita, ut serum ex eo bibatur, addito in III heminas cyatho nasturtii albi perfusi aqua, dein melle diluti.“ (Plin. 28,197) [1] „Nomen ergo est vox significativa secundum placitum sine tempore, cuius nulla pars est significativa separata; in ‚equiferus‘ enim ferus nihil per se significat, quemadmodum in oratione quae est ‚equus ferus‘.“ (Boeth. herm. 1,2) [1] „Sunt autem hi de agresti genere orti, quos equiferos dicimus, et proinde ad urbanam dignitatem transire non possunt.“ (Isid. etym. 12,1,54) ==== Übersetzungen ==== [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „equifer“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2444. [1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „equiferus“ Seite 674. [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus iussu et auctoritate consilii ab academiis societatibusque diversarum nationum electi. 5. Band, 2. Teil E – Ezoani, Teubner, Leipzig 1931–1953, ISBN 3-322-00000-1 , „equifer(us)“ Spalte 724. Quellen: