emere

التعريفات والمعاني

== emere (Latein) == === Verb === Worttrennung: e·me·re Aussprache: IPA: […] Hörbeispiele: — Bedeutungen: [1] transitiv, Handel: durch Bezahlung erwerben; kaufen [2] transitiv, übertragen: kaufen, bestechen Herkunft: seit Plautus bezeugtes Erbwort aus dem uritalischen *eme/o- ‚nehmen‘, das sich seinerseits auf das indogermanische *h₁em-e/o- ‚nehmen‘ zurückführen lässt; etymologisch verwandt mit umbrisch emantur → xum / emantu → xum und oskisch emmens → osc sowie urverwandt mit altpreußisch imt → prg, litauisch imti → lt, lettisch ņemt → lv und altkirchenslawisch ѩти (jęti) → cu Gegenwörter: [1] vendere Beispiele: [1] „Ut vos in vostris voltis mercimoniis / emundis vendundisque me laetum lucris / adficere atque adiuvare in rebus omnibus, / et ut res rationesque vostrorum omnium / bene expedire voltis peregrique et domi, / bonoque atque amplo auctare perpetuo lucro / quasque incepistis res quasque inceptabitis, / et uti bonis vos vostrosque omnis nuntiis / me adficere voltis, ea adferam, ea ut nuntiem / quae maxume in rem vostram communem sient“ (Plaut. Amph. prol. 1–10) [1] „Praedium quom parare cogitabis, sic in animo habeto: uti ne cupide emas neve opera tua parcas visere et ne satis habeas semel circumire;“ (Cato, agr. 1, 1) Wortbildungen: em, emax, empticus, empta, emptor, emptum, emptitare abemere, adimere, coemere, demere, dirimere, eximere, interimere, perimere, praemium, promere, redimere, sumere ==== Übersetzungen ==== [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „emo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2409–2410. [1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „emo“ Seite 665. Quellen: