arbitratus

التعريفات والمعاني

== arbitratus (Latein) == === Substantiv, m === Worttrennung: ar·bi·tra·tus, Genitiv: ar·bi·tra·tus Bedeutungen: [1] klassisch nur im Ablativ Singular mit Possessivpronomen oder Genitivattribut: Wahl, Ermessen, Urteil, Gutdünken, Belieben, Willkür [2] Recht: gutachtliche oder schiedsrichterliche Abschätzung [3] Recht: Rechtsprechung, Vollmacht, Gewalt Herkunft: Ableitung zu dem Verb arbitrari → la Beispiele: [1] „arbitratu tuo ius iurandum dabo / me meam pudicam esse uxorem arbitrarier.“ (Plaut. Amph. 931–932) [1] „Oleam legendam hoc modo locare oportet: oleam cogito recte omnem arbitratu domini, aut quem custodem fecerit, aut cui olea venierit.“ (Cato agr. 144,1) [2] „si quid redemptoris opera domino damni datum erit, resolvito: id viri boni arbitratu deducetur.“ (Cato agr. 144,3) [3] „velatis manibus orant ignoscamus peccatum suom, / deduntque se, divina humanaque omnia, urbem et liberos / in dicionem atque in arbitratum cuncti Thebano poplo.“ (Plaut. Amph. 257–259) ==== Übersetzungen ==== [1–3] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „arbitratus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 535-536. [1, 3] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „arbitratus“ [1–3] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „arbitratus“ Seite 175. Quellen: === Deklinierte Form === Worttrennung: ar·bi·tra·tus Grammatische Merkmale: Nominativ Singular Maskulinum des Partizips Perfekt des Verbs arbitrari